تجسم یـاد تـو در مـ ـن... 

 آغـ ـاز دلتنگی است!

 در سکوتـ ـی شیرین

 دیده بـه آسمان دوختـه ام...

 این یـادهای گـاه وبیگـاه تـ ـ ـو

 از جانـ ـم چـ ـه میخواهنـد!!

 ایـن دردهـ ـایی کـه تیـ ـر میکشـد...

 از یـادآوری حـرفهای پـر کنایـ ـه ی تو

 در قلـب خستـه از تپیـدنـ ـم

 از جانـم چـ ـه میخـواهند؟!

 اما تو ای خاطـره تلخ...

 در یـاد من بمـان

 بـا همه درد آلـودگیت

 دوستــت دارم